Przyrząd do pomiaru poziomu
Przyrządy do pomiaru poziomu są ogólnie rozmieszczone w następujący sposób:
1. Położenie głowicy przyłączeniowej instrumentu (dyszy) przyrządu do pomiaru poziomu powinno unikać wpływu wejścia na różne obszary logistyki.
2. Powierzchnia obserwacyjna instrumentu powinna być zwrócona w stronę kanału operacyjnego, a wokół niej nie powinny znajdować się żadne przedmioty utrudniające konserwację instrumentu. Przyrząd do pomiaru poziomu należy zainstalować na jednym końcu platformy lub poszerzyć platformę.
3. Jeżeli złącze przyrządu (dysza) przyrządu do pomiaru poziomu znajduje się na spodzie urządzenia, powinno ono sięgać 100 mm do wnętrza urządzenia.
4. Podczas pomiaru położenia granicznego górne złącze przyrządu (dysza) przyrządu do pomiaru poziomu musi znajdować się w warstwie fazy ciekłej.
5. W przypadku jednoczesnego stosowania wielu wskaźników poziomu zaleca się zastosowanie typu instalacji z połączoną rurą.
Wymagania instalacyjne dla wskaźników poziomu z płytą szklaną (rurową) są następujące:
1. Przy pomiarze tej samej cieczy przy pomocy wskaźnika poziomu z płytką szklaną (rurką) i miernikiem poziomu z pływakiem, zakres pomiarowy wskaźnika poziomu z płytką szklaną (rurką) powinien obejmować zakres pomiarowy wskaźnika poziomu z pływakiem .
2. W przypadku jednoczesnego stosowania wielu wskaźników poziomu, sąsiednie wskaźniki poziomu powinny nakładać się na siebie o 150-250 mm w kierunku pionowym, a odstępy w poziomie powinny wynosić 200 mm.
3. W przypadku jednoczesnego stosowania wielu płynowskazów zaleca się zastosowanie do montażu zewnętrznej rury łączącej. Na obu końcach rury łączącej należy zamontować zawory odcinające, a na tej rurze można zamontować szklany wskaźnik poziomu cieczy (rura) bez konieczności stosowania dodatkowych zaworów odcinających.
Wymagania instalacyjne dla zewnętrznego pływakowego wskaźnika poziomu są następujące:
1. Na obu końcach płynowskazu należy zamontować zawory odcinające.
2. Środkowe położenie zakresu pomiarowego płynowskazu.
3. Odległość pomiędzy górnymi i dolnymi przyłączami przyrządów (dyszami) górnego i dolnego kołnierza miernika poziomu powinna być co najmniej 500mm większa od zakresu pomiarowego.
Wymagania instalacyjne dla wewnętrznego pływakowego wskaźnika poziomu są następujące:
1. Normalny poziom cieczy powinien znajdować się w środkowym położeniu pływaka.
2. W przypadku dużych wahań poziomu cieczy należy dodać rurkę wyrównawczą.
Wymagania instalacyjne dla wewnętrznego pływakowego wskaźnika poziomu są następujące:
1. Pozioma linia środkowa kołnierza do montażu wskaźnika poziomu powinna odpowiadać normalnemu poziomowi cieczy.
2. W zasięgu pływającej kuli nie powinny znajdować się żadne przeszkody, a w sytuacjach mających istotne znaczenie logistyczne należy zastosować płyty antykolizyjne.
Wymagania instalacyjne dla magnetostrykcyjnych wskaźników poziomu są następujące:
1. Magnetostrykcyjne wskaźniki poziomu należy montować na górze zbiornika lub na górze rury łączącej wychodzącej z boku kontenera.
2. Magnetostrykcyjny wskaźnik poziomu montowany na górze zbiornika kopułowego lub kulistego powinien być montowany z kołnierzem, a wewnętrzna średnica kołnierzowego złącza przyrządu (dyszy) powinna być większa niż średnica pływaka.
3. W przypadku montażu na rurze łączącej na zewnątrz zbiornika średnica wewnętrzna rury łączącej powinna być większa od średnicy zewnętrznej pływaka, a rura łącząca powinna być wykonana z materiałów niemagnetycznych (takich jak stal nierdzewna, aluminium, lub stop).
Wymagania instalacyjne dla ultradźwiękowych i mikrofalowych (radarowych) wskaźników poziomu cieczy (materiału) są następujące:
1. Podczas pomiaru poziomu cieczy zaleca się montaż go pionowo w dół w celu wykrycia.
2. Podczas pomiaru poziomu materiału wiązkę ultradźwiękową lub mikrofalową należy skierować w stronę króćca wylotowego znajdującego się na dnie silosu.
3. Odległość środka wiązki ultradźwiękowej lub mikrofalowej od ścianki pojemnika powinna być większa niż promień wiązki przy najniższym poziomie cieczy (materiału) obliczony z kąta wiązki i zakresu pomiarowego.
4. Ścieżka wiązki ultradźwięków lub mikrofal powinna unikać zasięgu rozpylania strumienia zasilającego pojemnika.
5. Ścieżka wiązki ultradźwięków lub mikrofal powinna unikać mieszadeł i innych przeszkód.
6. Instalacja ultradźwiękowych lub mikrofalowych mierników poziomu powinna także odpowiadać wymaganiom producenta.
Instalacja radaru falowodowego i pojemnościowego wskaźnika poziomu powinna spełniać następujące wymagania:
1. Wskaźnik poziomu cieczy należy zamontować w górnej części zbiornika magazynowego, aby uniknąć kolizji z ruchomymi częściami urządzenia; W przypadku gwałtownych wahań medium wewnątrz urządzenia należy zastosować przelotową rurkę ochronną w celu zamocowania pręta falowodu (sondy).
2. Podczas montażu wskaźnika poziomu na króćcu zewnętrznym urządzenia należy przestrzegać następujących przepisów:
a) Długość pręta falowodu (sondy) powinna uwzględniać górną i dolną martwą strefę pomiarową, a jego koniec powinien znajdować się co najmniej 50mm poniżej środka dolnego przyłącza rury łączącej;
b) radarowy miernik poziomu cieczy z falowodem, wykorzystujący sondę dwuprętową, o średnicy rury łączącej nie mniejszej niż 80 mm; Radarowy miernik poziomu cieczy z falowodem, wykorzystujący sondę jednoprętową, o średnicy rury łączącej nie mniejszej niż 50 mm. 3. W przypadku korzystania z radarowego miernika poziomu z sondą kablową do pomiaru dużych poziomów cieczy, sondę kablową należy wyprostować i zamocować na spodzie urządzenia. W przypadku znacznych wahań poziomu cieczy należy dodać rurkę ochronną z otworem przelotowym w celu zamocowania.
3. W przypadku korzystania z radarowego miernika poziomu z sondą kablową do pomiaru dużych poziomów cieczy, sondę kablową należy wyprostować i zamocować na spodzie urządzenia. W przypadku znacznych wahań poziomu cieczy należy dodać rurkę ochronną z otworem przelotowym w celu zamocowania.
4. Jeżeli temperatura mierzonego medium jest wysoka, zaleca się montaż przetwornika osobno.
5. Instalacja radaru falowodowego i pojemnościowego wskaźnika poziomu powinna również odpowiadać wymaganiom producenta.
Instalacja przyrządów do pomiaru poziomu cieczy pod ciśnieniem statycznym powinna być zgodna z następującymi przepisami:
1. Głowica przyłączeniowa (dysza) jednokołnierzowego wskaźnika poziomu powinna znajdować się w odległości co najmniej 300 mm od dna zbiornika i znajdować się w położeniu łatwym do konserwacji.
2. Wysokość montażu zdalnego manometru różnicy ciśnień z podwójnym kołnierzem nie powinna być wyższa niż dolny kołnierz ciśnieniowy na zbiorniku, należy też dokładnie obliczyć punkt zerowy i ujemną migrację. Przewodzącą rurkę kapilarną należy zamocować za pomocą kątownika stalowego lub rury stalowej, a w miejscach narażonych na duże zmiany temperatury otoczenia należy zastosować środki izolacyjne.
3. Instalacja wykorzystująca przetworniki różnicy ciśnień do pomiaru poziomu cieczy powinna spełniać następujące wymagania:
a) Odległość pomiędzy głowicami przyłączeniowymi (dyszami) manometrów górnego i dolnego powinna być większa niż wymagany zakres pomiarowy; Odległość pomiędzy głowicą przyłączeniową (dyszą) dolnego manometru a dnem zbiornika nie powinna być mniejsza niż 200mm i powinna omijać króciec ekstrakcji cieczy. Głowica przyłączeniowa (dysza) górnego manometru powinna unikać wlotu rozpylacza fazy gazowej, a jeśli nie da się tego uniknąć, należy zastosować środki zapobiegające przepłukiwaniu;
b) Przy pomiarze poziomu cieczy w mediach lotnych lub kondensujących należy dodać zbiornik izolacyjny po stronie podciśnienia (faza gazowa) lub po stronie nadciśnienia i podciśnienia oraz dokładnie obliczyć punkt zerowy i migrację ujemną;
c) Podczas pomiaru poziomu cieczy w bębnie parowym kotła parowego należy zainstalować samokompensujące się temperaturowo naczynie wyrównawcze, a rurę ciśnieniową należy ogrzać i zaizolować.
4. Jeżeli do pomiaru poziomu cieczy stosuje się metodę przedmuchu typu plug-in, koniec wprowadzonej rurki ciśnieniowej powinien znajdować się w odległości co najmniej 200 mm od dna zbiornika i być przycięty w kształcie pochyłym.
Instalacja przyrządów do oznaczania poziomu promieniotwórczego
Instalacja przyrządów do oznaczania poziomu radioaktywności powinna ściśle odpowiadać wymaganiom producenta i być zgodna z odpowiednimi przepisami dotyczącymi ochrony zdrowia i bezpieczeństwa Chińskiej Republiki Ludowej.
Montaż wskaźnika poziomu taśmy stalowej i wskaźnika poziomu pływaka
Montaż wskaźników poziomu z taśmy stalowej i pływakowych powinien być zgodny z wymaganiami producenta.
Zawór regulacyjny
Położenie montażowe zaworu regulacyjnego jest określone w następujący sposób:
1. Położenie montażowe zaworu regulacyjnego powinno spełniać wymagania procesu i być łatwe w instalacji, konserwacji i obsłudze.
2. Zaworów regulacyjnych nie należy instalować na rowach rurowych ani stojakach rurowych. Jeżeli konieczne jest zainstalowanie go na dużej wysokości, należy dodać podest.
3. Jeżeli zawór regulacyjny jest wyposażony w urządzenia pomocnicze, takie jak zbiornik źródła gazu awaryjnego, pokrętło i zawór blokujący, powinna być zapewniona przestrzeń do montażu i obsługi.
4. Zawór regulacyjny powinien być umiejscowiony w pobliżu odpowiednich lokalnych przyrządów wskaźnikowych.
Wymagania dotyczące wielkości instalacji dla zaworów regulacyjnych są następujące:
1. Odległość pomiędzy dołem zaworu regulacyjnego a powierzchnią podłoża lub platformy powinna być większa niż 250mm. W przypadku jedno- i dwugniazdowych zaworów regulacyjnych z rdzeniami zaworów zwrotnych zaleca się pozostawienie miejsca pod korpusem zaworu w celu wyjęcia rdzenia zaworu.
2. Odległość między górą a rurociągiem obejściowym powinna być większa niż 200 mm. Górne i dolne położenie zaworu regulacyjnego i zaworu obejściowego powinny być przesunięte.
Wymagania dotyczące rur dla zaworów regulacyjnych są następujące:
1. Ustawić zawory odcinające i obejściowe dla zaworów regulacyjnych zgodnie z wymaganiami procesu i specjalnymi potrzebami przyrządów.
2. Osoby spełniające jeden z poniższych warunków nie muszą instalować zaworów odcinających i obejściowych:
a) Warunki pracy nie są trudne (czynnik czysty o temperaturze nie przekraczającej 225 stopni i ciśnieniu nie przekraczającym 0,1 MPa), parametry sterujące niekrytyczne oraz zawór regulacyjny o średnicy większej lub równej 100mm i pokrętło ręczne ;
b) Zawór regulacyjny ze sterowaniem sekwencyjnym;
c) Zawór blokujący wyłącznik awaryjny;
d) Zawór regulacyjny motylkowy o średnicy większej niż 350mm;
e) Trójdrożny zawór regulacyjny; f) Zawór regulacyjny pary dla pompy turbiny parowej napędzanej silnikiem rezerwowym;
g) Miejsca, w których konieczne jest ograniczenie wycieku mediów niebezpiecznych, takich jak kwas fluorowodorowy, fenol itp.
3. W przypadku zaworów regulacyjnych o średnicy mniejszej niż 25 mm można je zamontować nad obejściem.
Wymagania dotyczące rur dla siłownika są następujące:
1. Zawór regulacyjny wykorzystujący odpowietrzenie w celu szybkiego uruchomienia siłownika pneumatycznego. Należy skonfigurować zawór elektromagnetyczny o minimalnej różnicy ciśnień roboczych wynoszącej zero.
2. W przypadku przerwania sygnału lub źródła gazu (lub innego źródła zasilania) siłownik powinien utrzymywać zawór w pozycji bezpiecznej dla procesu; W przypadku siłowników butlowych dwustronnego działania bez możliwości samoresetowania należy zainstalować zbiornik awaryjnego źródła gazu.
3. W obwodzie powietrza sterującego przepustnicami regulacyjnymi o dużej średnicy lub pneumatycznymi membranowymi lub zaworami regulacyjnymi wymagającymi szybkiego działania należy instalować pneumatyczne wzmacniacze mocy i zawory szybkiego wydechu.
4. Rurociąg źródła powietrza pneumatycznego zaworu sterującego powinien spełniać następujące wymagania:
a) W miejscach skupionych instalacji zaworów regulacyjnych źródło powietrza można filtrować i rozprężać w sposób scentralizowany;
b) W miejscach, w których miejsca montażu zaworów regulacyjnych są rozproszone, źródła gazu dochodzące do każdego zaworu należy filtrować i rozprężać oddzielnie;
c) Źródło powietrza zasuwy butli powinno być oddzielnie filtrowane i rozhermetyzowane oraz wyposażone w urządzenie wytwarzające mgłę olejową.
5. Rurociągi oleju napędowego siłowników cylindrów hydraulicznych powinny spełniać następujące przepisy:
a) Układ oleju napędowego powinien być wyposażony w dwa zestawy filtrów, które wzajemnie się uzupełniają;
b) Najwyższy punkt instalacji hydraulicznej powinien być wyposażony w zawór nadmiarowy;
c) Układ hydrauliczny powinien być wyposażony w urządzenia magazynujące energię i rezerwowe urządzenia automatycznego zwiększania ciśnienia.
Instrumenty do analizy procesów przemysłowych:
Określenie lokalizacji punktu poboru próbek powinno spełniać następujące wymagania:
1. Próbka w tym momencie może w odpowiednim czasie i dokładnie odzwierciedlać zmiany mierzonych parametrów płynu procesowego, czyniąc go mierzalnym płynem procesowym.
2. Czas opóźnienia procesu pomiędzy tym punktem a punktem kalibracji procesu (zwykle zawór regulacyjny, urządzenie grzewcze lub chłodzące) jest krótki.
3. Może dostarczyć czyste i suche próbki.
4. Potrafi uzyskać odpowiednie ciśnienie i temperaturę próbki.
5. Łatwy dostęp i konserwacja.
6. Głowica próbnika powinna być wysunięta do środka rurociągu, a króciec próbkujący powinien być skierowany w stronę przeciwną do kierunku przepływu próbki. 7. Punkt poboru próbek należy pobrać na górze lub z boku rurociągu technologicznego, a nie na dole rurociągu technologicznego.
Stanowisko przyrządów analitycznych powinno spełniać następujące wymagania:
1. Staraj się znajdować jak najbliżej punktu pobierania próbek, aby zapewnić łatwy dostęp i konserwację.
2. Staraj się unikać następujących sytuacji:
a) wpływ gorącego sprzętu lub rurociągów;
b) Uderzenie lub wibracje;
c) W sytuacjach, w których może nastąpić uszkodzenie mechaniczne;
d) W sytuacjach silnych zakłóceń elektromagnetycznych.
Wymagania instalacyjne dla systemu pobierania próbek są następujące:
1. Materiał układu pobierania próbek powinien odpowiadać następującym przepisom:
a) Brak reakcji z próbką;
b) Nie ekstrahować składników z próbki;
c) Zanieczyszczenia nie mogą przedostać się do próbki lub substancje wypłukane z elementów układu pobierania próbek nie mogą przedostać się do próbki poprzez infiltrację lub dyfuzję.
2. Projekt rurociągu układu poboru próbek powinien być zgodny z następującymi przepisami:
a) Rurociągi i armaturę układu pobierania próbek należy odtłuścić, odtłuścić i oczyścić, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym lub wyciekom;
b) Zakładając zapewnienie wymaganego natężenia przepływu próbki przez analizator, należy zminimalizować pojemność każdego elementu i rurki układu pobierania próbek;
c) Zakładając dopuszczalny spadek ciśnienia w rurociągu, natężenie przepływu próbki w układzie pobierania próbek powinno być utrzymywane na jak najwyższym poziomie;
d) Należy podjąć środki w zakresie izolacji, przewodów grzejnych lub chłodzenia, aby zapewnić, że próbka nie ulegnie przemianie fazowej ani reakcji w układzie pobierania próbek;
e) Jeżeli system procesowy działa pod podciśnieniem, do pobierania próbek należy zastosować metodę pompowania;
f) Jeżeli w logistyce procesu występują cząstki lub katalizatory proszkowe, rurociąg próbkujący powinien być wyposażony w urządzenia do usuwania pyłu, filtracji i przedmuchu.
3. Układ pobierania próbek powinien być wyposażony w obwód szybkiego pobierania próbek, z wyjątkiem następujących sytuacji:
a) Analizator jest instalowany bezpośrednio w punkcie pobierania próbek lub w jego pobliżu;
b) Przyrządy analityczne do gazów, które mogą być bezpośrednio uwalniane (takich jak powietrze, gazy spalinowe itp.);
c) Przeanalizować przyrządy do analizy wody, które mogą być bezpośrednio odprowadzane do kanalizacji.
4. Obwód szybkiego próbkowania powinien przesyłać próbkę pobraną z materiału procesowego z powrotem do układu procesowego. Siła napędowa przepływu próbki w obwodzie szybkiego próbkowania powinna być następująca:
a) Różnica ciśnień pomiędzy punktem poboru próbki a punktem powrotu na rurociągu technologicznym;
b) Mechaniczna pompa do pobierania i powrotu próbki (lub pompa strumieniowa gazu/pary).
5. Postępowanie z analizowanymi próbkami odpadów, których nie da się ze względów ekonomicznych zawrócić do systemu technologicznego, powinno odbywać się zgodnie z następującymi przepisami:
a) Na terenie zakładu nie wolno zrzucać węglowodorów i cieczy chemicznych, należy stworzyć dedykowany system odzyskiwania próbek;
b) Próbki wody spełniające normy odprowadzania ścieków sanitarnych mogą być odprowadzane do podziemnej kanalizacji deszczowej;
c) Gazy spełniające higieniczne standardy emisji można odprowadzić na miejscu;
d) Niewielka ilość lekkiego gazu węglowodorowego lub wodoru może zostać uwolniona do atmosfery na dużej wysokości, powodując jego szybką dyfuzję do stężenia poniżej dolnej granicy wybuchowych mieszanin gazowych;
e) Toksyczne gazy należy usunąć w bezpieczne miejsce i nie należy ich bezpośrednio uwalniać do atmosfery na miejscu.
System przetwarzania próbek powinien posiadać niektóre lub wszystkie z następujących funkcji:
1. Zmniejsz lub zwiększ ciśnienie próbki do ciśnienia wlotowego wymaganego przez analizator.
2. Zmniejsz lub zwiększ temperaturę próbki do temperatury wlotowej wymaganej przez analizator.
3. Podnieś temperaturę próbki tak, aby temperatura gazu była co najmniej 10 stopni powyżej punktu rosy, aby zapobiec kondensacji składników próbki o wysokiej temperaturze wrzenia; Podnieś próbkę cieczy o co najmniej 20 stopni powyżej jej temperatury zamarzania, aby zapobiec krystalizacji.
4. Podgrzej i odparuj próbkę fazy ciekłej do próbki gazowej wymaganej przez analizator fazy gazowej.
5. Do usuwania wilgoci spoza próbki należy używać separatorów, kolektorów lub suszarek.
6. Odfiltruj zanieczyszczenia i cząstki stałe z próbki.
Instalacja analizatora powinna spełniać następujące wymagania:
1. Zdalny analizator pobierania próbek powinien być zainstalowany stosunkowo centralnie w szafce analizatorów na miejscu, w szopie analizatorów lub pomieszczeniu z automatycznymi analizatorami.
2. Automatyczna analizatornia powinna spełniać następujące funkcje:
a) Powinien posiadać urządzenia grzewcze i izolacyjne w zimnych regionach;
b) Urządzenia chłodzące powinny być dostępne w gorących obszarach;
c) Dobra wentylacja lub obowiązkowe urządzenia wentylacyjne;
d) Materiały konstrukcyjne pomieszczenia analizatora automatycznego nie powinny wytwarzać czynników wpływających na stabilną pracę analizatora lub czynników wpływających na bezpieczeństwo;
e) Pomieszczenie analizatorów automatycznych powinno posiadać instalację wodno-kanalizacyjną;
f) Łatwe dla operatorów wejście i konserwacja;
g) Wyposażone w standardowe urządzenia do instalacji butli stalowych;
h) Zasilanie wewnętrzne, dopływ powietrza i dopływ pary do automatycznego analizatora powinny być dobrze zaprojektowane i zapewniać dobre warunki oświetleniowe.
3. W przypadku wprowadzenia próbek gazów palnych lub toksycznych do pomieszczenia analizatorów automatycznych należy zainstalować przyrządy do wykrywania i alarmowania gazów palnych lub toksycznych.
4. Pozycja wyjścia z pomieszczenia analizatorów automatycznych powinna być taka, aby w przypadku zagrożenia personel mógł bezpiecznie ewakuować się z obszaru urządzenia.
5. Pomieszczenie analizatora automatycznego powinno zostać wyprodukowane i zainstalowane wewnętrznie przez profesjonalnego producenta.
6. Miejsce zainstalowania pomieszczenia analizatora automatycznego powinno spełniać następujące wymagania:
a) Należy go umieścić w obszarach niezagrożonych wybuchem. Jeżeli znajduje się w obszarach zagrożonych wybuchem Strefy 1 lub Strefy 2, należy podjąć odpowiednie środki przeciwwybuchowe;
b) Pomieszczenie analizatorów automatycznych powinno znajdować się w pobliżu galerii rur. Staraj się maksymalnie skracać odległość między punktami poboru próbek a obiektami publicznymi;
c) Automatyczny analizator powinien unikać powodowania w pomieszczeniach amplitud wibracji większych niż 0. Jeżeli częstotliwość źródła sejsmicznego przekracza 25 Hz, należy podjąć środki redukcji drgań;
d) Pomieszczenie analizatora automatycznego nie powinno być zlokalizowane w miejscu powodującym ciągłe, silne zakłócenia pola magnetycznego analizatora;
e) Lokalizacja wewnątrz pomieszczenia z analizatorem automatycznym powinna być dogodna do kontroli, obsługi, konserwacji i naprawy.
Projekt okablowania elektrycznego analizatora
Projekt okablowania elektrycznego analizatora powinien być zgodny z odpowiednimi przepisami przeciwwybuchowymi i uwzględniać środki zapobiegające zakłóceniom elektromagnetycznym i zakłóceniom pochodzącym od źródeł zasilania sygnałów.
Zawory i złączki przyrządów
Przepisy typu dotyczące zaworów na rurach ciśnieniowych przyrządów są następujące:
1. Ogólnie rzecz biorąc, zaleca się stosowanie zaworów z przyspawanym gniazdem, ale można również stosować zawory innych typów.
2. Jeżeli w rurociągu ciśnieniowym znajduje się ciecz, należy zastosować zawór odcinający jako zawór odpowietrzający w najwyższym punkcie rurociągu.
3. Użyj zasuw, zaworów kulowych lub zaworów grzybkowych jako zaworów spustowych w najniższym punkcie rury ciśnieniowej.
4. Materiałem zaworu powinna być stal węglowa lub stal nierdzewna. Można także wybrać inne materiały w zależności od warunków procesu.
Zasady doboru złączek na rurach ciśnieniowych przyrządów są następujące:
1. Złącza łukowe, proste, trójnikowe lub czterokierunkowe należy łączyć poprzez spawanie kielichowe.
2. Liczba złączy rozłącznych na rurociągu ciśnieniowym nie powinna przekraczać 3, a złącza rozłączne należy łączyć za pomocą gwintów lub wysokiej jakości tulejek kartonowych.
3. Materiał łączników rurowych powinien być taki sam lub lepszy niż materiał rury ciśnieniowej.
Pneumatyczny rurociąg sygnałowy i gazociąg źródłowy:
1. Rurę doprowadzającą gaz należy wyprowadzić z góry lub z boku rury głównej (odgałęzionej) i wyposażyć w zawór odcinający. Zawór odcinający rurę doprowadzającą gaz powinien być zasuwą z przyłączem gwintowym lub zaworem kulowym.
2. Należy zainstalować zawór źródła gazu, gdy rura doprowadzająca gaz jest doprowadzona do przyrządu.
3. Zawory na rurociągach doprowadzających gaz powinny być wykonane z metalu, mosiądz może być stosowany w pomieszczeniach zamkniętych, a zawory ze stali węglowej lub stali nierdzewnej nadają się do stosowania na zewnątrz i w trudnych warunkach środowiskowych; Armatura i zawory na pneumatycznym rurociągu sygnałowym powinny być wykonane ze stali nierdzewnej.
4. Każdy lokalny przyrząd pneumatyczny powinien być wyposażony w reduktor ciśnienia z małym filtrem.
5. Armatura i zawory na gazociągu źródłowym należy łączyć gwintami.
6. Złączki na pneumatycznej rurze sygnałowej połączyć za pomocą opasek zaciskowych.
System przedmuchu i płukania instrumentów
Wymagania dotyczące układu przedmuchu rurociągu ciśnieniowego przyrządu są następujące:
1. System zapobiegający przedmuchowi stosowany jest głównie do pomiaru poziomu cieczy metodą przedmuchu oraz pomiaru ciśnienia w złożu fluidalnym i różnicy ciśnień. Jako powietrze przedmuchowe zaleca się stosowanie oczyszczonego sprężonego powietrza, azotu lub odsiarczonego suchego gazu.
2. Punkt nadmuchu powinien znajdować się jak najbliżej zaworu odcinającego, a objętość nadmuchu zwrotnego powinna być ograniczona kryzą ograniczającą lub przepływomierzem rotorowym i zaworem odcinającym.
a) Ciśnienie nadmuchu wstecznego (bezwzględne) powinno być co najmniej dwukrotnością ciśnienia mierzonego medium (bezwzględne);
b) Ilość gazu przedmuchowego należy określić na podstawie prędkości przedmuchu. Ciśnienie i różnicę ciśnień w złożu fluidalnym należy mierzyć przy prędkości nadmuchu 1 m/s. W przypadku ogólnych pomiarów natężenia przepływu, poziomu cieczy i ciśnienia prędkość nadmuchu powinna wynosić 0 2~0. 3 m/s.
3. Aby zapobiec zablokowaniu źródła gazu, należy podjąć następujące środki:
a) Zainstaluj wspólne lub indywidualne filtry;
b) Na rurociągu nadmuchowym należy zamontować zawory zwrotne. W zależności od konkretnej sytuacji rurociągów, kilka punktów przedmuchu może dzielić jeden zawór zwrotny lub jeden zawór zwrotny można zainstalować na jednej platformie;
c) Układ przedmuchu złóż fluidalnych (takich jak reaktory i regeneratory w instalacjach krakingu katalitycznego) powinien być oddzielony od układu zasilania gazem przyrządowym, a rura zwrotna powinna mieć pionową rurę powyżej punktu przedmuchu, wdmuchującą powietrze z góry na dół.
Wymagania dotyczące systemu spłukiwania są następujące:
1. Układ cieczy płuczącej stosowany jest głównie do mediów pomiarowych o dużej lepkości, łatwych do krzepnięcia, łatwego koksowania i zanieczyszczeń stałych. Roztwór płuczący nie powinien wpływać na jakość mierzonego medium i powodować korozji przyrządu. Roztwór płuczący można wybrać spośród medium o określonym ciśnieniu w samym procesie (np. refluks górny, rozpuszczalnik)
Można również skonfigurować niezależny system spłukiwania. Główny przewód cieczy płuczącej powinien być wyposażony w filtry i urządzenia alarmowe niskiego ciśnienia, a zbiornik cieczy płuczącej powinien posiadać kontrolę poziomu cieczy oraz alarmy wysokiego/niskiego poziomu cieczy.
2. Ciśnienie płynu płuczącego powinno być stabilne i wyższe od maksymalnego ciśnienia roboczego mierzonego medium.
3. Na rurociągu cieczy płuczącej każdego przyrządu pomiarowego należy zamontować zawory odcinające, zwrotne i odcinające umożliwiające regulację objętości cieczy płuczącej oraz przepływomierz rotorowy wskazujący natężenie przepływu cieczy płuczącej.
4. W układzie ciągłego płukania oszacowanie zużycia płynu płuczącego i dobór średnicy rury:
a) Natężenie przepływu cieczy płuczącej powinno wynosić {{0}}.06 m/s. Podczas ciągłego płukania zużycie cieczy płuczącej dla przepływomierza z ostrym otworem (otwór ciśnieniowy 2X Φ 8) wynosi 2 X 0 015m3/h; Manometr (otwór ciśnieniowy Φ 12) wynosi 0,025 m3/h; Przyrząd do pomiaru różnicy ciśnień (kurek ciśnieniowy 2X Φ 12) ma wydajność 2 X 0,025 m3/h;
b) Objętość cyrkulacji roztworu płuczącego nie powinna być mniejsza niż 3-5-krotność obliczonego zużycia;
c) Średnicę roztworu płuczącego można dobrać zgodnie z tabelą 1.
Tabela 1 Średnica roztworu płuczącego
Uwaga: Obliczono na podstawie zużycia w punkcie płukania wynoszącego 0,03 m3/h.
